ประวัติองค์เทพเจ้า

 
 
  กวนอู เล่าปี่ เตียฮุย ไต่ฮงโจวซือ
  หวังต้าเซียน จี้กง ฮ้อเอี้ยฮุ้งเซี้ยโจ้ว พระโพธิสัตว์
» ไท้เสียงเหล่ากุง » ลี้ทิไกว้ » ฮั่นเจ็งลี้ » หลือต้งปิง
» ฮั่นเซียงจื้อ » เฉ่าก๊กกู๋ » หน่าไฉฮั้ว » ฮ้อเซียงโกว
» เตียก๊วยเล่า      
 
กลับไปหน้าแรก
ประวัติพุทธสมาคม
 
การไหว้
 
     
   
อักษรจีน: 太上老君
ภาษาจีนแต้จิ๋ว: ไท้เสียงเหล่ากุง
ภาษาจีนกลาง: ไท่ซั่งเหล่าจวิน
(Tàishàng Lǎojūn)

 

ไท้เสียงเหล่ากุง เจ้าสำนักศาสดาเต๋า อาจารย์
ของเหล่าโป๊ยเซียน
นั้น  เดิมแซ่ลี้ (李) ชื่อยื้อ
(耳) มีชีวิตอยู่ในสมัยราชวงศ์โจว (周朝)  (
เมื่อประมาณ 4 พันกว่าปีก่อน)  เกิดที่หมู่บ้าน
ล่าย (瀨鄉) อำเภอขู่ (苦縣) แคว้นฉู่ (楚國)


ซึ่งตามประวัติแล้ว องค์ไท้เสียงเหล่ากุง เป็น
เทพเบื้องบนลงมาจุติ โดยมารดาของท่านนั้น ตอนอายุ 19 ปี ได้ไปวิ่งเล่นในสวนเห็นผลลี้
เข้า จึงเด็ดลงมารับประทาน หลังจากนั้นท่าน
ก็เกิดตั้งครรภ์ขึ้นมา

 
     
องค์ไท้เสียงเหล่ากุง อยู่ในครรภ์มารดาของท่านถึง 81 ปี ซึ่งในระหว่างนั้น ท่านสามารถพูดจาสื่อสารโต้ตอบกับมารดาได้ ตลอด มารดาท่านเองก็ถามท่านว่า "ทำไมถึงไม่ยอมออกมาซักที" ท่านก็ตอบไปว่า หากท่านออกมา มารดาจะต้องเสีย ชีวิตเป็นแน่แท้ ถึงกระนั้นมารดาของท่านก็ยืนกรานให้ท่านออกมา หากมารดาจะต้องเสียชีวิต มารดาก็ยอม องค์ไท้เสียง เหล่ากุง จึงได้ตกฟากออกมาทางใต้รักแร้ซ้ายของมารดา เป็นคนที่มีผมขาวโพลนทั้งศีรษะ และได้ชื่อว่า "เหลาจื้อ" (老子) ซึ่ง แปลว่า คนแก่เฒ่า

 
รูปปั้นองค์ไท้เสียงเหล่ากุง
ณ วิหารเพียวเยี้ยงไท้ ศรีราชา ชั้น 2
 

หลังจากนั้น ท่านได้เข้ารับราชการ เป็นบรรณารักษ์ของ หอพระสมุดหลวงแห่งราชสำนักโจว  ท่านเป็นผู้มีความเชี่ยว ชาญงาน ด้านจินตกวี และคัมภีร์ต่างๆ  จนเป็นที่เลื่องลือ นับถือในสมัยนั้น  ท่านไม่ชอบชีวิตหรูหรา ถือหลักปรัชญา ที่ไม่โอ้อวด และไม่ต้องการชื่อเสียง กระทั่งมาถึงสมัยเจียว อ๋อง ปีที่ 23 ราชสำนักเสื่อมโทรม ท่านจึงได้ลาออกจาก ราชการ ไปแสวงหาความวิเวกโดยขี่ควายเขียวไปเรื่อย


วันนึงท่านได้เดินทางมาถึงด่านฮ่ำก๊ก (หานกู่กวน: 涵谷關)  เมื่อไปถึงประตูเมืองก็เจอกับนายด่านคนหนึ่ง ซึ่งนาย ด่านผู้นั้น เมื่อเจอกับเหลาจื้อก็จำท่านได้ ด้วยความชื่นชม และปิติดีใจ นายด่านผู้นั้นจึงเอ่ยปากขอกับท่านเหลาจื้อว่า “ท่านเหลาจื้อ ไหนๆท่านก็จะไปบำเพ็ญเพียรภาวนาแล้ว ขอ ได้โปรดแต่งหนังสือสักเล่ม เพื่อเป็นประโยชน์แก่คนรุ่นหลัง ด้วยเถิด”  ท่านเหลาจื๊อจึงได้แต่งหนังสือ ที่มีชื่อว่า  “เต๋า เต็ก เก็ง” (แปลว่า คัมภีร์ศีลธรรม) ขึ้นมา  เป็นคัมภีร์ซึ่ง รวมบทต้น และบทปลายทั้งหมด ได้ 81 บท มีความยาว ประมาณ 5,000 คำอักษร มอบให้แก่นายด่าน แล้วก็เดิน ทางต่อไป นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ก็ไม่มีผู้ใดทราบอีกเลย ว่าท่านไปอยู่ ณ แห่งหนตำบลใด 

   
 
     
 
 
Share |
 
ปฏิทินกิจกรรม
แกลลอรี่
ติดต่อสมาคม
 

 

 
     
Copyright © 2018    พุทธสมาคมเพียวเยี้ยงไท้ จีเพียวตั๊ว พ้งไล้ ซาจับอิกเซียวเกาะ ศรีราชา   สงวนลิขสิทธิ์
ถวายโดย บจ. พี. โอ. เอส. เทเลคอม (นายองอาจ ตรีกาญจโนทัย และครอบครัว) เพื่อเผยแผ่เป็นธรรมทาน
Developed by: bumblebeez    Contact : webmaster