ประวัติองค์เทพเจ้า

 
 
  กวนอู เล่าปี่ เตียฮุย ไต่ฮงโจวซือ
  หวังต้าเซียน จี้กง ฮ้อเอี้ยฮุ้งเซี้ยโจ้ว พระโพธิสัตว์
» ไท้เสียงเหล่ากุง » ลี้ทิไกว้ » ฮั่นเจ็งลี้ » หลือต้งปิง
» ฮั่นเซียงจื้อ » เฉ่าก๊กกู๋ » หน่าไฉฮั้ว » ฮ้อเซียงโกว
» เตียก๊วยเล่า      
 
กลับไปหน้าแรก
ประวัติพุทธสมาคม
 
การไหว้
 
     
   
อักษรจีน: 张果老
ภาษาจีนแต้จิ๋ว: เจียงกั๋วเล้า
ภาษาจีนกลาง: จางกว๋อหล่าว
(Zhāng Guǒ Lǎo)

ความหมายของชื่อ:

=
Zhāng อ่านว่า จาง
เป็นแซ่หนึ่งของชาวจีน
แปลว่า แผ่ขยายกว้างไกล
= Guǒ อ่านว่า กว๋อ
แปลว่า ผลไม้, ผลลัพธ์
=
Lǎo อ่านว่า หล่าว
แปลว่า แก่, เก่า, ชรา
 
     
เตียก๋วยเล่าโจวซือ เป็นเซียนองค์สุดท้ายลำดับที่แปดของโป๊ยเซียน เดิมแซ่เตีย ชื่อก้วย (果)  เกิดในสมัยราชวงศ์ถัง ณ หมู่บ้านเชิงเขาเงี้ยวซัว

 
รูปปั้นองค์เตียก๋วยเล่าโจวซือ
ณ วิหารเพียวเยี้ยงไท้ ศรีราชา ชั้น 2
 

ขณะเยาว์วัย ได้รับการถ่ายทอดสูตรแห่งเทวะ จากผู้วิเศษ จึงใช้วิชาที่ได้รับการถ่ายทอดมานั้น จารึกไปยังแดนต่างๆ ช่วยปลดเปลื้องความทุกข์ยากแก่มวลมนุษย์ มีอุปนิสัย ชอบนั่งลาหันหลังกลับ โดยหันหน้าไปทางหางลา ซึ่งในยุค สมัยนั้น ก็มีบัณฑิตคนหนึ่งที่ประชดบ้านเมือง โดยการขี่ลา หันหลัง เหมือนเป็นการบอกว่าบ้านเมืองนั้น สับสนวุ่นวาย จนคนงุนงงต้องขี่ลาหันหลัง 


แต่แท้จริงแล้ว สาเหตุที่ท่านขี่ลาหันหลังกลับ เนื่องด้วยตัว ท่านเองคิดว่า ถ้าหากท่านขี่ลาหันไปข้างหน้า ท่านก็จะเห็น มวลมนุษย์มากมาย ที่ต้องการความช่วยเหลือ ซึ่งท่านไม่ สามารถที่จะทั้งหมดได้พร้อมๆกัน ท่านจึงเลือกที่จะนั่งลา หันหลังกลับ หากท่านมองไปที่บ้านหลังไหน ท่านก็จะไป ช่วย ณ บ้านหลังนั้น ท่านทำอย่างนี้มาตลอด จนชาวบ้าน ขนานนามท่านว่า “ผู้เฒ่านั่งลาหันหลังกลับ เป็นผู้ที่ช่วย เหลือมวลมนุษย์” และท่านก็บำเพ็ญเพียรมาเรื่อย จนบรรลุ สำเร็จเป็นเซียนในที่สุด


   
 
     
 
 
Share |
 
ปฏิทินกิจกรรม
แกลลอรี่
ติดต่อสมาคม
 

 

 
     
Copyright © 2018    พุทธสมาคมเพียวเยี้ยงไท้ จีเพียวตั๊ว พ้งไล้ ซาจับอิกเซียวเกาะ ศรีราชา   สงวนลิขสิทธิ์
ถวายโดย บจ. พี. โอ. เอส. เทเลคอม (นายองอาจ ตรีกาญจโนทัย และครอบครัว) เพื่อเผยแผ่เป็นธรรมทาน
Developed by: bumblebeez    Contact : webmaster