ประวัติองค์เทพเจ้า

 
 
  กวนอู เล่าปี่ เตียฮุย ไต่ฮงโจวซือ
  หวังต้าเซียน จี้กง ฮ้อเอี้ยฮุ้งเซี้ยโจ้ว พระโพธิสัตว์
» ไท้เสียงเหล่ากุง » ลี้ทิไกว้ » ฮั่นเจ็งลี้ » หลือต้งปิง
» ฮั่นเซียงจื้อ » เฉ่าก๊กกู๋ » หน่าไฉฮั้ว » ฮ้อเซียงโกว
» เตียก๊วยเล่า      
 
กลับไปหน้าแรก
ประวัติพุทธสมาคม
 
การไหว้
 
     
   
อักษรจีน: 曹国舅
ภาษาจีนแต้จิ๋ว: เฉ่าก๊กกู๋
ภาษาจีนกลาง: เฉากว๋อจิ้ว
(Cáo Guó Jiù​​)

ความหมายของชื่อ:

=
Cáo​​​ อ่านว่า เฉา
เป็นแซ่หนึ่งของชาวจีน
= Guó ​​​อ่านว่า กว๋อ
แปลว่า เมือง, ประเทศ, ชาติ
= Jiù​​​ อ่านว่า จิ้ว
แปลว่า พี่ชาย หรือน้องชายของ
มารดา รวมถึงใช้เรียกพี่ชายหรือ
น้องชายของภรรยาได้ด้วย ที่คน
ไทยคุ้นเคยกับคำว่า “อากู๋”
 
     
     
เฉ่าก๊กกู๋โจวซือ เป็นเซียนองค์ที่ห้าของโป๊ยเซียน เกิดในสมัยราชวงศ์ซ่ง ตามประวัติบอกไว้ว่าท่านเป็นน้องชายของเฉา ฮองเฮา สมเด็จพระราชินีของจักรพรรดิซ่งเหรินจง (เสวยราชย์ ในช่วง พ.ศ. 1565 - 1606) หรือก็คือพระมาตุลา (น้า) ของฮ่องเต้


 
รูปปั้นองค์เฉ่าก๊กกู๋โจวซือ
ณ วิหารเพียวเยี้ยงไท้ ศรีราชา ชั้น 2



 
ชาวเมืองจึงต่างพากันเรียกท่านว่า “ก๊กกู๋” ซึ่งแปลว่า "พระ มาตุลา เมื่อยังเยาว์ได้ศึกษาอักษรศาสตร์ และวิทยาการ ต่างๆ จนเจนจัด แตกฉาน ท่านมีนิสัยที่เถรตรง มีเมตตา และรักสงบ แต่เนื่องจากท่านละอายที่น้องชายนั้นถืออำนาจ ของพี่สาวไปรังแก และก่อกรรมทำบาปกับชาวบ้าน จนถูก เปาบุ้นจิ้นตัดสินประหารชีวิต อีกทั้งตัวท่านเองก็เบื่อในชิวิต ราชสำนัก ท่านจึงตัดสินใจที่จะปลีกตัวออกมา เพื่อแสวงหา ความสงบสุขทางใจ คิดได้ดังนั้น ท่านก็ปฏิบัติตนอย่างนัก บวช ถือศีลกินเจ และออกหาที่วิเวก เพื่อบำเพ็ญเพียร ภาวนา มอบทรัพย์สมบัติให้กับบุตรภรรยา ทั้งยังแจกเงิน ทองส่วนที่เหลือ ให้เป็นทานแก่คนยากคนจน แล้วก็สวม เครื่องแต่งกายแบบเต้าหยิน เที่ยวเดินทางแสวงหาที่สงบ ที่เหมาะแก่การบำเพ็ญเพียร จนได้พบถ้ำที่เชิงเขาแห่งหนึ่ง ก็จัดแจงทำความสะอาด และเข้าพำนักบำเพ็ญเพียร เจริญ ภาวนาอยู่ ณ ถ้ำนั้นเป็นเวลาหลายปี จนบรรลุผลสำเร็จ มีฌานตบะอันกล้าแข็ง


เหตุนี้ได้ล่วงรู้ไปถึงองค์ไท้เสียงเหล่ากุง จึงได้มีบัญชาให้ องค์ฮั่นเจ็งลี้โจวซือ และหลือต้งปิงโจวซือไปรับตัว เซียนทั้ง สองรับบัญชาแล้ว ก็เหยียบเมฆเหาะมายังถ้ำที่อยู่ขององค์ เฉาก๊กกู๋ ทั้งสามเมื่อได้พบกัน ก็ทักทายปราศรัยกันด้วย ความยินดี ซักพักองค์ฮั่นเจ็งลี้โจวซือก็ถามท่านขึ้นว่า


  ฮั่นเจ็งลี้โจวซือ: "ท่านก๊กกู๋ การที่ท่านปฏิบัติบำเพ็ญเพียรทั้งนี้ เพื่อประสงค์สิ่งใดฤา"

  เฉาก๊กกู๋โจวซือ: "ข้าพเจ้าไม่มีความประสงค์สิ่งภายนอกใด ๆ ทั้งสิ้น นอกจากความ
แท้จริงภายในเท่านั้น"

  หลือต้งปินโจวซือ: "แล้วความแท้จริงนั้นอยู่ที่ไหนฤา"

องค์เฉาก๊กกู๋ได้ฟังดังนั้น ก็ยิ้ม แล้วชี้นิ้วขึ้นฟ้าเป็นคำตอบ

  หลือต้งปินโจวซือ: “แล้วที่ท่านชี้ขึ้นไปบนฟ้านั้นอยู่ที่ใด”

คราวนี้องค์เฉาก๊กกู๋กลับผงกศีรษะ หัวเราะชอบใจ แล้วลดมือชี้กลับมายังที่หัวใจ
เซียนทั้งสองเห็นดังนั้น ก็หัวเราะด้วยความพอใจ แล้วว่า

  ฮั่นเจ็งลี้โจวซือ:
หลือต้งปินโจวซือ:
ความแท้จริงนั้นก็คือใจ ใจก็คือฟ้า ฟ้าก็คือใจ บัดนี้ท่านค้นพบตัวเองแล้ว
การบำเพ็ญภาวนาก็เพื่อความเข้าถึงธาตุแท้แห่งใจ เมื่อท่านบรรลุผลดั่งนี้
แล้ว ก็เป็นอันท่านได้รับค่าแห่งการบำเพ็ญเพียรสมปรารถนาแล้ว ขอเชิญ
ท่านไปยังสำนักท่านอาจารย์ลีเล่ากุนด้วยกันเถิด”

องค์เฉาก๊กกู๋ก็คำนับเซียนทั้งสอง แล้วเหยียบเมฆเหาะไปยังเขาเล่งห่วยหวยพร้อมกัน จากนั้นองค์เฉ่าก๊กกู๋ ก็ได้รับการถ่าย ทอดมรรควิธี พร้อมทั้งคำชี้แนะ ให้ท่านมาช่วยเหลือโปรดมวลมนุษย์ จนกระทั่งสำเร็จเป็นเซียนในเวลาต่อมา

   
 
     
 
 
Share |
 
ปฏิทินกิจกรรม
แกลลอรี่
ติดต่อสมาคม
     
     
Copyright © 2018    พุทธสมาคมเพียวเยี้ยงไท้ จีเพียวตั๊ว พ้งไล้ ซาจับอิกเซียวเกาะ ศรีราชา   สงวนลิขสิทธิ์
ถวายโดย บจ. พี. โอ. เอส. เทเลคอม (นายองอาจ ตรีกาญจโนทัย และครอบครัว) เพื่อเผยแผ่เป็นธรรมทาน
Developed by: bumblebeez    Contact : webmaster